1796 Britse cavaleriesabel, scherp

Descrição

Gebruikt door Britse lifeguards, de Royal Horse Guards, Dragoon Guards en dragoons tijdens de Revolutionaire en Napoleontische Oorlogen, is deze zwaardvorm rechtstreeks afgeleid van het Oostenrijkse Pallasch uit 1769, een zwaar cavaleriezwaard. De Britse cavalerieofficier John Le Marchant maakte nauwkeurige tekeningen van de wapens die door de Oostenrijkse cavalerie werden gedragen tijdens de campagne in de Lage Landen van 1793-1795 en was waarschijnlijk betrokken bij de aanbeveling van dit model aan zijn superieuren. Het zwaard is opvallend vanwege zijn gebruik in de Slag bij Salamanca en Waterloo.

Technisch gezien is het zware cavaleriezwaard van 1796 een backsword, gedefinieerd als een zwaard met een recht lemmet, een snijkant en een rug (de “achterkant”) die over het grootste deel van zijn lengte is verdikt voor extra sterkte. Dit zwaard is echter allesbehalve een delicaat manoeuvreerbaar wapen en kreeg de voorkeur als een bludgeoning-wapen. Troepen gebruikten de mand ook als een knokkelbeschermer.

De kling is gesmeed met een enkele brede pareerstang aan elke kant. De grip is van ribbelig leer. De mand heeft oren die door de tang van de kling zijn geklonken, wat zorgt voor een zeer stevige verbinding tussen het gevest en de kling. Het gevest combineert een schijfguard met 2 halve en 6 ovale gaten, met een enkele knokkelboog en twee slanke langets van 5 cm die uit de voorkant van de guard steken en de schacht van de schede vasthouden. Het zwaard komt scherp geslepen aan en wordt geleverd met een stalen schede.